Vordere Grauspitze (LT)

“Der Weg ist das Ziel” Confucius (551-479 BC)

Uitzicht vanaf de Triglav (2863m)

Ik ben een loper, geen klimmer.

Ik heb nooit actief toppen beklommen. Elke keer als ik het doe, is er niks boven. De uitdaging is al overwonnen. Er is alleen lucht, leegte, niemand. Maar dan, als ik er wat langer blijf, bekruipt me toch een vorm van inzicht. In mijn spokende ziel. In de oudheid van de wereld. Tijdloosheid en luchtledigheid. Perspectief. Diepte. Afstand tot de chaos. Het begin van een antwoord. De aarde strekt zich dan eindeloos uit in de weerspiegeling van mijn ogen. Schoonheid. Onbedwingbare hoogte, ruimte, uitgestrekte wateren. Trillingen.

Klimmers komen aan op de top

Het is niet te delen met foto’s, omdat het visuele beeld plat is. De dimensies die het tot een intense ervaring maken heb ik meegedragen omhoog en omarm ik ook weer in de afdaling. Ik weet genoeg. Ik was deel van de berg, in de schaduw, hoogte, diepte, geluid, licht, stilte, tussen haar scherpe rotsen. Een met mijzelf, mijn angsten, verlangens, focus, ademhaling. Ik was in alles opgegaan. Gereinigd in de ijle lucht. Gewichtloos.

Uit ‘Das Alpenbuch’ (Marmota Maps 2020)

Terug op aarde begon het minder poëtisch. Het IML-zomerexamen dat eind augustus zou plaatsvinden werd voor het 2e jaar geannuleerd door de Britse trainingscentra Glenmore Lodge en Plas Y Brenin. Onzekerheid als gevolg van de Brexit en Covid maakten dat men niet naar het vaste land kwam. Een domper. De daadwerkelijke motivering was vaag, maar we hadden geen poot om op te staan. Ooit had ik bedacht dat ik voor mijn 40ste het IML-diploma wilde hebben, maar nu net 39 geworden lijkt dat niet meer te gaan gebeuren. Met een bergvriend besloten we dan maar een voornemen te realiseren, namelijk beklimming van de 7 hoogste toppen van de 7 Alpenlanden, de Europese Seven Summits.

Kaartblad met onder links de Vordere Grauspitze (2599m)

De Seven Summits zijn eigenlijk vrij snel in 3 categorieën onder te verdelen:

  • De Vordere Grauspitze (2599m, Liechtenstein), de Zugspitze (2962m, Duitsland) en de Triglav (2863m, Slovenië), drie rotsige klauterbergen in de Noordelijke/Oostelijke kalkalpen;
  • De Oostenrijkse Grossglockner (3798m) waar ook een gletsjeroverschrijding in zit;
  • Dan de drie hoogste van de zeven: de Dufourspitze (4634m, Zwitserland), Gran Paradiso (4061m, Italie) en Mont Blanc (4808m, Frankrijk), bergen met gletsjers en continue sneeuwbedekking, die dicht bij elkaar liggen, qua locatie, hoogte en moeilijkheid.
De LAV Pfälzerhütte

We hadden beperkte tijd en moesten keuzes maken. Daarom besloten we eerst de ‘lage’ bergen te beklimmen die vlot aan te rijden waren vanuit Nederland. Na een heftige zomer in de Alpen leek er begin september met mooi weer een perfect momentum te ontstaan.

‘Normaalroute’ gezien vanaf de graat onder de Hintere Grauspitze

Eerst was de Vordere Grauspitze in Liechtenstein aan de beurt. Als laagste van de drie klautertoppen een interessante, omdat er geen officiële route naar de top is. De graat is zodanig geëxponeerd, met passages die als klimroutes gewaardeerd zijn, dat er gewoon geen route op de kaart is ingetekend. Er zijn 2 mogelijkheden om de top te benaderen. De meest beschreven variant begint in het Zuiden, in het Zwitserse Malans, van waar je met een kabelbaan omhoog kan en vervolgens binnen 1 dag heen en weer kan naar de top. Dan kom je uiteindelijk door de hierboven gefotografeerde zuidhelling omhoog naar de col tussen Schwarzhorn en Hintere Grauspitze. De topgraat naar de Hintere en Vordere Grauspitze is mooi en goed begaanbaar voor de tredzekere bergwandelaar.

‘Wegloses gelände’ omhoog richting Ijesfürggli en de Ganglesee in het dal
Net voorbij de sleutelpassage op de Schwarzhorn

Wij kozen voor een alternatief vanuit het Noorden. Hierbij kan je vanuit de Liechtenstein (Ganglesee), of Oostenrijk (Nenzinger Himmel) in een paar uur naar het Bettlerjoch en de Pfälzerhütte lopen, 1 van de 2 Liechtensteiner Alpenverein berghutten. De reden hiervoor was dat we de klim in 2 stukken wilden verdelen. Zo konden we overdag aanreizen en ’s middags meteen beginnen. Verder leek de noordelijke versie landschappelijk gezien erg mooi en in technisch opzicht ook uitdagender. Die bestond uit een aanloop vanuit de hut over ongemarkeerd terrein en een lange graat incl. de tussentop van de Schwarzhorn.

De Grauspitzen vanaf de Schwarzhorn gezien

De afklim van de Schwarzhorn was UIAA II gewaardeerd, dat betekent zoveel als een passage waar je met handen en voeten luchtig aan het klauteren bent. Omdat je dan niet per se met touw gezekerd bent, is het even opletten geblazen. Een uitglijder in zulk terrein kan lelijke gevolgen hebben. In het verleden zijn hier al mensen dodelijk ten val gekomen. Voor de zekerheid (we wilden er per se doorheen komen) en trainingsdoeleinden hadden we een touw mee en dat was geen overbodige luxe.

Op de achtergrond de Hintere en Vordere Grauspitze
Onder de top van de Schwarzhorn

Vanaf de Ganglesee was het een steile klim naar de hut van circa 3 uur. Boven gekomen in de namiddag lag Rene, de nurkse huttenwaard languit in zijn ligstoel in de zon. Na wat gebrom kwam er toch een gesprek op gang en hij liet lokaal bier aanrukken door zijn bebaarde knecht ‘Niemal’. De Vordere Grauspitze konden we wel vergeten zei hij, op deze schoenen, terwijl hij afkeurend naar de lage schoenen van mijn maat keek. Bovendien was daar vandaag iemand naar beneden gevallen.. Hmm. Hij wachtte op een telefoontje van de bergredding, die vanmiddag uitgerukt was, met een update. Met een vreemd gevoel over de waard en zijn onheilspellende raad, schoven we een uur later aan bij een voedzame maaltijd in de hut, die met 25 man verrassend vol was.

De volgende dag bleek het verhaal opeens minder heftig en hadden we ons al voorgenomen om 08:00 uur richting de top te vertrekken. Na een uur traverseren in wegloses gelände aan de noordzijde, bereikten we de col (Ijesfürggli) en was het verder een mooie klautertocht over de Schwarzhorn naar de top van de Vordere Grauspitze, waar we rond 10:30 uur aankwamen, een half uur vertraagd, omdat we het 30-meter touw nog gebruikt hadden om elkaar dynamisch te zekeren. De terugtocht via dezelfde route liep gesmeerd en zo staken we rechtstreeks af richting het dal en de auto. Na een ijskoude wasbeurt in de Ganglesee, waren we op dag 2 al op weg richting de Zugspitze.

Topkruis Schwarzhorn
Top Vordere Grauspitze

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.