Les Dents du Midi

Intervisie: “een georganiseerd gesprek tussen 6-8 vakgenoten of professionals. Onderwerp van gesprek is een door een van hen ingebrachte casus over het werk vergezeld door een intervisievraag. Een korte beschrijving van een situatie waarin de casusinbrenger zelf een actieve rol heeft en die hij ervaart als een puzzel. Met de vraag wordt bepaald wat hij wil onderzoeken. Het doel van de bijeenkomst is is om (in-)zicht te krijgen hoe in deze casus te handelen.”

Vergezicht vanuit Auberge de l’Armailli, Mex (Valais)

Het was weer tijd voor de 3-jaarlijkse bijscholing voor mijn vrijwilligerswerk als alpiene tourenleider bij de NKBV. De vierdaagse vond plaats tegen het decor van de Dents du Midi, een mooi grillig bergmassief in Zuid-West Zwitserland, kanton Valais, of Wallis zoals de meeste Nederlanders het noemen. Vanuit druilerig Mex, een bergdorpje op de beboste Oosthellingen van het massief acclimatiseerden we met een clubje collega’s een dag door wat routes te verkennen en de dichtbijgelegen l’Aiguille (1870m) te beklimmen.

Sfeer op de l’Aiguille (1870m)

Ondanks het bergverlangen waren de meeste mensen door Corona-beperkingen al te lang niet meer in de Alpen geweest. Een beetje gewenning was dus niet alleen prettig, maar ook nodig. Op de weg omhoog belemmerde dichte mist het uitzicht en kon ik mijn aandacht voor de verandering eens richten op de zomerbloemen, die ik uit studie voor de IML-opleiding herkende: o.a. Wondklaver, Arnica, Ereprijs en Campanula varianten.

’s Middags waren de meeste tochtleiders al aanwezig en besloten we naast elkaar te leggen wat we mee wilden nemen aan gezamenlijke uitrusting voor de 4-daagse huttentocht. Als we met groepen op pad gaan zijn zaken als navigatie-apparatuur, EHBO, speciale kleding en soms meer technische materialen zoals touw, pickel, of helm van belang. Het zorgde voor goede gesprekken en onder meer een uitgebreide vergelijking van de EHBO-sets.

1e etappe naar Col du Jorat en Lac de Salanfe

Nadat ook Anne (www.overdebergen.nl) was gearriveerd, de International Mountain Leader die deze week met ons op zou trekken, werden in een open en ontwikkelgerichte sfeer de leerdoelen voor de week doorgenomen. Een veelbelovend stemming! De volgende ochtend begonnen we met de tocht, die gepland was langs de route van de Tour des Dents du Midi. Onderweg zou blijken dat ook hier meerdere wegen naar Rome leidden. In gestaag tempo klommen we meer dan 1000 hoogtemeters en op de col aangekomen werden we meteen getrakteerd op een paar groepen steenbokken. Een eerste indicatie dat de grote toeloop van toeristen in het gebied nog niet was begonnen. Steenbokken houden van rust. Het moment werd aangegrepen om de aanwezig kennis over de dieren te delen.

Europese Kogelbloem (Trollius Europaeus)

In de alpenweide bij Lac de Salanfe en de nabijgelegen berghut streken we neer voor een eerste intervisiemoment. Het weer was mooi en de etappe afgelegd, dus de buitentijd werd goed gebruikt door een lastige casus uit de tochtleiderspraktijk te bespreken en uit te diepen. Uiteraard in een samen onderzoekende stijl en in vertrouwelijkheid. Nieuwsgierig wat je zoal meemaakt in dit werk? Met groepen de bergen in gaan is een verrijkende en uitdagende bezigheid. De NKBV werft om het jaar nieuwe actieve leden die hun kennis en ervaring ervoor willen inzetten.

Tochtinformatie bij Cabane de Salanfe

Bij het voorbereiden van de route bleek dat oude sneeuw de normaalroute voor de volgende dag zou bemoeilijken. In de hut werd daarom actief informatie verstrekt aan alle groepen die bij het avondeten aanschoven. Er was zelfs een informatiebord van gemaakt. Om meteen naar de volgende hut te gaan zou daarnaast tot een hele korte loopdag leiden. Reden voor Anne om ons uit te dagen met een alternatief plan voor de dag te komen.

Op zoek naar verlaten mijnen, in de rots boven de boomgrens

Als in een Kuifje strip stond dag 2 in het teken van de zoektocht naar verlaten Arsenicum-mijnen. Hier besteedden we het eerste ochtenddeel aan. Vervolgens begonnen we aan een urenlange cross-country tocht door gemixt terrein (rots, sneeuw en lage begroeiing) rond het Lac de Salanfe. Hierbij kwamen vanzelf thema’s aan bod, van het veilig oversteken van sneeuwvelden, tot navigatie, tot inzet van touw bij lastige onvoorziene passages, alpiene gevaren herkennen zoals steenslag en vergletsjerd gebied en het omgaan met groepen en besluitvormingsmomenten in onoverzichtelijk en complex terrein.

De Haute Cime (3257m), te hoog voor deze week

We namen de tijd (en tegen ieders neiging in om zo vroeg mogelijk op en over de col te zijn) stonden we na 16:00 uur pas boven. We wisten dat er een weersverslechtering op komst was. In de loop van de middag verschenen de eerste tekenen daarvan al hoog in de lucht. Door de sneeuw die hier en hoger nog aanwezig bleek te zijn, zou Col de Susanfe (2490m) het hoogste punt van deze trainingstocht blijven. Tijdens de klim gaf een grote roofvogel ons nog een mooie vlucht cadeau. Ook weer interessant hoe iedereen naar zo’n vogel kijkt. Wat zie je nou eigenlijk en tot welke conclusies kom je dan?

Slotklim naar de col
Afdaling naar de Cabane de Susanfe

Ondertussen liepen we al twee dagen in de zon, heerlijk! Bij de hut was het ook goed napraten met bier, over verhalen vertellen onderweg, schoolmeestersdidactiek, promotieonderzoek en vol zicht op de hangende gletsjers van de L’Eglise (3076m), de Dom (3220m) en de Mont Ruan (3057m) in de middagzon. ’s Avonds tijdens het eten in de hut brak de hel los. Regen en bliksem. En later een slaapzaal vol Fransen die denken dat ze doodgaan als ze ’s nachts met het raam open slapen. Gelukkig waren we als Nederlanders (die denken dat ze doodgaan als ze met het raam dicht slapen :-)) ook vertegenwoordigd. De volgende ochtend ging het in opgehelderde omstandigheden weer verder.

Adieu Cabane de Susanfe

Dag 3 stond in het teken van wat kabelpassages en pas d’Encel, een rotskloof van honderden meters diep, waarlangs een glibberig nauw rotspad naar beneden liep, volledig afgezekerd met staalkabels. Voordat we de pas betraden werden we nog geïnspecteerd door een patou, een schaapshond, die een grote kudde beschermde. Hij rook al snel dat hij van ons niets te vrezen had en dan zit je goed. We konden passeren om elkaar vervolgens door de pas te loodsen. Het was allemaal goed begaanbaar. Onderaan weer op het bergpad aangekomen stond een professionele cameraman door een grote lens naar de Dents de Rossetan (2616m) te turen. Op een rotstand loodrecht boven Champery leken mensen te staan. Bleek dat er iemand in een vleermuispak af zou springen, maar de wolken (of God) verhoedden het waarschijnlijk. Het leek er maar niet van te komen..

Alpen-Akelei (Aquilegia Alpina) boven de afgrond
Dents de Rossetan (2616m) in wolkenflarden

De tour bracht ons verder, over een hangbrug, door het bos, weer boven de boomgrens, en richting Cabane d’Antheme. We stonden stil bij de ‘Krumholzzone’, Alpenrhododendrons met roestige bladeren en routekeuzes. Na weer een lange dag vonden we bij de hut een prachtig ijsmeer, waar collectief een duik in genomen werd. Intervisie in het gras en weer bier bij de hut, terwijl de tafel gedekt werd, man man man wat een ellende, zo’n tocht…

Hangbrug bij Cascade de Bonavau
Richting Lacs d’Antheme

In de avond namen we allemaal tijd om te reflecteren op de bijscholing, de geleerde lessen en elkaars optreden. Door het eerlijke en ervaren gezelschap: 4 tourenleiders van 60+ met samen enorm veel bergervaring, iemand met een loopbaan in de sport en IML Anne had ik een paar waardevolle inzichten opgedaan, die ik hopelijk in augustus in praktijk kan brengen op het IML-zomerexamen.

Reflectieve avond op het terras van de hut, hoog boven Champery

Het massief van de Dents du Midi was een mooi trainingsgebied gebleken en misschien staat hij volgend jaar wel in aangepaste vorm als huttentocht op www.bergsportreizen.nl. Dan is het een absolute aanrader in elk geval! Dit grillige kalkmassief heeft alles wat je van een goede bergtocht hoopt, flinke hoogteverschillen, een prachtige afwisselende bergnatuur, sfeervolle hutten en de nodige uitdagingen onderweg.

Typische kalksteen
Uitzicht richting de Chablais

De laatste dag is doorgaans een dag waarop weinig gesproken wordt. Ervaringen worden verwerkt, mensen zijn al met thuis bezig. En tochtleiders zijn ook net mensen. De dag werd wel opgeleukt door een voedzaam ontbijt met door de huttenwaard versgebakken brood, een rek-en-strek-sessie, en een competitieve opdracht voor onderweg: een pot bergbingo!

Mooi aan de etappe was ook dat de Pierre du Midi gepasseerd werd, een grote rots die afstak tegen het massief en waaraan het massief van de Dents du Midi de naam aan te danken heeft. Vroeger konden de bewoners van Champery het middaguur aflezen als de zon boven de steen stond. En in de loop van de middag was er nog een opfrismoment bij een bergbeek. Hier kregen de warme stoffige benen een koud bad, zodat we als groep sterk en fris ook weer terugkwamen bij Auberge de l’Armailli, waar onder het genot van verse kaas en soep de bijscholing afgerond werd. Voor eenieder mooie woorden!

Onderweg bij de Pierre du Midi

Bij de Auberge vond ik ook mijn waterfles weer terug die ik op dag 1 had laten liggen, wat natuurlijk tot grote hilariteit had geleid onder de collega’s. De cirkel was rond.

Ook kregen we opeens allemaal alarmberichten van MeteoSwiss, enorme hoeveelheden neerslag en overstromingsgevaar. We waren nog niet binnen of het barstte los. Die avond reden de meesten weer terug naar Nederland door het noodweer.

Enkele dagen later zou dat water in België, Duitsland en Nederland voor rampzalige overstromingen zorgen. Een vreemde gewaarwording na zo’n mooie bergtocht..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.