Sneeuw in de Steiermark

Wadend door kniediepe poeder stuit ik op een spoor. Het loopt naar een struik met twee knikkerachtige helbruine keutels eronder. Bij nadere bestudering zijn de paar uitstekende twijgen tot 50 cm boven de sneeuw glad afgeknaagd. Dit beestje kan dus overleven in de sneeuw en heeft besloten heeft niet af te dalen naar het dal, waar de dieren bijgevoerd worden. Zou het een sneeuwhaas geweest zijn..?

Ik ben deze week op sneeuwschoenen op pad met 13 actieve Nederlanders. Het is eind januari en de afgelopen weken zijn als gevolg van een aanhoudende noordelijke stroming dikke pakken sneeuw gevallen in de Oostenrijkse Alpen. Met frisse moed en de nodige laaglandse bescheidenheid rijden we op zaterdagavond met een bus door de sneeuwjacht tegen de berg op. In het donker zien we weinig, behalve metershoge sneeuwmuren langszij. Er is echt veel gevallen. Komen we hier wel aan lopen toe..?

Langzaam begint mijn bloed sneller te stromen en mijn benen verlangen ernaar om in de sneeuw te stappen. Bovengekomen vliegt de sneeuw ons om de oren. Na wat heen en weer rennen met bagage, klimmen we bovenop elkaar in de klaarstaande pistebully, die ons verder naar het almhotel brengt, vanwaar we deze week de omliggende bossen en bergen zullen gaan verkennen.

Met een gemiddelde temperatuur van -5 tot -10 en wisselende omstandigheden is het een echte winterse week. De Oostenrijkers zijn nog niet in groten getale aanwezig en we hebben dag na dag maagdelijke sneeuwtapijten en sprookjesbossen voor onszelf. Na een inloopdag, dalen we af naar het dal op zoek naar een bron die ontspringt aan de voet van dit karstgebergte. Door de sterke erosie in het massief kent het gebied een enorme wereld van grotten, gangen en spleten in de rotsige ondergrond. Het is apart om midden in de bevroren en witte wereld deze rustige waterpoel te vinden..

In de loop van de dagen knapt het weer op en maken de dwarrelende sneeuwvlokken en grijze lucht af en toe plaats voor blauwe lucht en zon! Ook in de namiddag als de alm en de omringende bergwanden in het warme zachte winterlicht baden.

Het bovengemiddelde risico op lawines beperkt ons deze week in de routekeuze, maar dat mag de pret niet drukken. Halverwege de week staan we op de veelzeggende top van de bijna 2000 meter hoge Lawinenstein! Hier is het uitzicht adembenemend. we kijken tientallen kilometers ver naar de Hohe en Niedere Tauern en het uitgestrekte Dachsteinmassief.

Ook zien we de luchtdrukkanonnen, waarmee potentieel dodelijk sneeuwladingen op de berghellingen preventief getriggerd worden om het risico op slachtoffers te verkleinen. Deze berg biedt populaire afdalingen aan of piste skiërs. Frans, die ons vandaag begeleidt, weet er veel van als lawine-expert en bergredder.

Naarmate het weer beter wordt en we ingelopen raken, verlengen we ook de tochten. De balans tussen bewegen en ontspannen helpt ook, want in het hotel eten we goed en is er voldoende tijd om te ontspannen in de sauna en het zwembad. Ook de zorg van het personeel is extreem goed. Tweemaal daags worden de kamers opgefrist! Dat is weer even wat anders dan het Spartaanse huttenregime dat ik gewend ben..

De laatste dagen genieten we van goede omstandigheden. We dwalen rond met schitterend zicht op de wanden van de Traweng waar groepjes gemzen tot hun buik door de levensgevaarlijke Triebschnee afzettingen rennen en van de ene naar het andere loofstruik, om nog aan wat voedzaams te kunnen knagen.

Zodra de dooi invalt zit het erop. Het sneeuwdek wordt nat en zwaar, her en der ontstaan sporen van rollende en schuivende sneeuw en vannacht vriest alles weer hard op. Het lopen zal minder prettig worden en ik denk al terug aan de uren dat we in de verse zachte poeder van dit gebied genoten hebben. We lopen klimmend en dalen naar het nabijgelegen dorp. Morgen begint hier de vakantie, maar in de vroegte staan wij dan al op het station om de eerste trein weer terug naar Nederland te pakken. We laten de sneeuwhazen met rust. Het was goed hier..

PRAKTISCH

De beschreven tocht is uitgevoerd voor een combinatie van reisorganisaties met een gemengde groep deelnemers. De reis heen en terug was per dagtrein vanuit Nederland naar Bad Mitterndorf. Met enkele overstaps een dagvullend programma. Aansluiting op de lokale bus en pistebully was maatwerk.

ACCOMMODATIE

Een hotel op de nabijgelegen alm.

KAARTEN

Alpenvereinskarte 1:25.000 Totes Gebirge (Mitte)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s