The Lake District

Tijdens twee eerdere bezoeken was ik al onder de indruk geraakt van de Lake District, een prachtig gebied in Noord-Engeland, waar bergen, meren en een rijkdom aan flora en fauna te vinden zijn. In september 2018 was er tijd voor een week nazomeren en de keuze viel op dit gebied. Met het gezin verkenden we op ons gemak het centrale deel rond Langdale & Windermere. Onderstaande foto is gemaakt in het laagland wat toegang geeft tot Great Langdale valley, met rechtsmidden in de verte twee knobbelige toppen: Pike o’ Stickle en Harrison Stickle en daarnaast de rug van Pavey Ark.

IMG_9961.JPG

‘The Lakes’ zoals het Lake District ook wel afgekort wordt is sinds 1951 een nationaal park. Miljoenen jaren geleden gevormd door vulkanische erupties en langs elkaar schurende tektonische platen en door de ijstijden heen gevormd tot wat nu de Cumbrian mountains zijn, een uitgestrekt gebied van afgeslepen bergen en dalen, waarvan sommigen tot meren zijn gevormd. Het is een prettig gebied waar de klimmer en avonturier zijn hart kan ophalen in de ‘fells’, of met het bedwingen van Wainwrights, de hoogste toppen van het gebied. Tegelijk bieden, de meren, het laagland en de omliggende heuvels ook voldoende mogelijkheden voor dagwandelaars, bezoekers voor wie de rotsen minder interessant zijn, of gezinnen met kinderen.

IMG_9583.JPG

Ambleside is een dorp in het hart van de Lakes en Langdale, richting het Westen, is een van de centrale valleien, gekenmerkt door de Langdale Pikes, 3 karakteristieke toppen die overal bovenuit torenen. Nog iets verder naar het Westen ligt Scafell Pike, de hoogste berg van Engeland. Vanaf het einde van de Langdale vallei kan je deze top ook aanlopen. Langdale heeft ook nog een zijdal, Little Langdale. We doorkruisten de vallei op een van de wandelingen vanaf de bekend ‘Wainwrights Inn’ bij Chapel Stile, naar Skelwith Bridge en via Little Langdale weer naar Chapel Stile, een tocht van circa 12 km en circa 300 hoogtemeters stijgen en ook weer afdalen. Rondom hadden we zicht op o.a. de toppen van Lingmoor Fell, Pike o’ Blisco, Wetherlam. Onderweg passeerden we Elterwater, weiden, heggen en steggen en sporen van verlaten ‘slate mines’, leisteengroeves.

Het weer was gunstig, de week gaf veel zon. Daarom kon op dezelfde dag een extra tochtje ondernemen naar Harrison Stickle (736m), een van de 3 Langdale Pikes. Vanaf de parkeerplaats bij Old Dungeon Ghyll ging het via een smal pad omhoog. Boven bij Stickle Tarn verliet ik het om op handen en voeten door de rotsplaten omhoog te klauteren. Een prachtige route (UIAA grade I) in de namiddagzon. De afdaling via Thorn Crag was rustig en door de losse rots ging het rap naar beneden.

IMG_9611-PANO.jpg

Stickle Tarn en rechtsvoor de zwarte rotswand van Pavey Ark

IMG_9617.JPG

Harrison Stickle (oostzijde), de route dwars door de wand recht omhoog

De volgende dag was het wat minder goed weer, maar in de ochtend waagden we het toch hogerop. Het zou in elk geval droog moeten blijven. Via ‘The Struggle’ een steile bergweg die achter Ambleside de bergen in ging reden we naar de Kirkstonepass Inn gelegen op de gelijknamige en winderige bergpas, op circa 450m hoogte. Vanaf hier klommen we in de mist en liepen we door de steeds sterker wordende wind 300 meter over 5 km naar de top van Stoney Cove Pike (765m). Het bergpad was eerst even steil en soms waren de handen nodig, maar de route vlakte daarna af tot een geleidelijke klim door moerassige velden en over stepping stones naar de top.

IMG_9661.JPG

Boven op de afgeplatte top had de wind vrij spel en was het zeker windkracht 7/8. We konden net op onze benen blijven staan. Boven aten we achter een stenen muurtje snel wat brood en dronken we warme koffie, om daarna weer af te dalen. In de afdaling trok de lucht steeds meer open, zodat de omliggende toppen van Red Screes en High Street om ons heen zichtbaar werden, gehuld in donkere vlagen vocht en dan weer beschenen door stralen van zon, een grimmig, maar schitterend schouwspel!

Na de tocht mochten de vrouwen shoppen in Ambleside en werd er warme thee gedronken in ons huisje in Chapel Stile. De volgende dag was er weer niet veel goeds voorspeld, maar gingen we toch even naar buiten, onder het mom van: “There is no such thing as bad weather, just bad clothing”. Achter Chapel Stile lagen wat heuvels richting Grasmere, waar we overheen klommen met de baby op de rug. Ondanks de grijze lucht konden de jassen uitblijven en werd het zelf broeierig warm! Vanuit een glibberige wei vol schapenkeutels kregen we een mooi uitzicht op het dal aan de andere kant.

IMG_9743.JPG

In de afdaling naar Grasmere en de klim weer terug omhoog naar Dow Bank, kwamen we door bossen, zoals je je die voorstelt als je de boeken van Tolkien leest, met bemoste eeuwenoude stenen muren, bomen vol baardmos, donkere hoeken met geheimzinnige stroompjes en overal kwetterend vogels. Boven op Dow Bank verdwaalden we ook bijna tussen de manshoge varens en de vele paadjes die overal naartoe leken te gaan, maar even later keken we toch weer in de diepte naar het vertrouwde Chapel Stile.

IMG_9756.JPG

Donderdag was er mooi weer voorspeld in de ochtend, maar niet in de middag. Daarom besloot ik ’s het gezin even achter te laten. Om 07:00 uur propte ik brood naar binnen, spoelde het weg met koffie en reed naar Glenridding, zo’n 45 minuten over slingerende bergwegen. In Thornhow, een doodlopende weg in Patterdale had ik de start bedacht, maar daar gekomen stond het vol met verboden-te-parkeren borden. De boerenweg werd steeds smaller en leidde naar een aantal weiden en hekken. Kennelijk waren hier in het verleden al toeristen geweest, die de boel klem hadden gezet, tot ergernis van lokale boeren. Op deze verlaten ochtend buiten het seizoen, was er echter niemand te bekennen en dus nam ik maar de proef op de som. Voordat er een volgende ziel zou passeren, zou ik allang weer terug zijn..

IMG_9774.JPG

Licht bepakt, om 08:30 uur, was de toppoging ingezet, over een fijn bergpad, richting Striding Edge, een klassiek scramble in de Lake District (UIAA grade I). Ondanks de mist trok de lucht hier en daar even open en een nu al (!) onrustbarend harde Westenwind blies me tegemoet. Genoeg om me tijdens het lopen al aan het denken te zetten of dit wel slim was. Met zijwind kracht 8 Striding Edge overschrijden..? Ik was er nooit eerder op geweest en net het scrambling-terrein aan het ontdekken, maar goed, de adrenaline gaf vleugels. Bovengekomen op circa 700m waren de spieren opgewarmd en had onderweg een jonge schapenboer geroepen dat het goed te doen was boven, een geruststellende gedachte. Langzaam veranderde de bergrug in een wirwar van rotspaadjes, die steeds dichter bij elkaar kwamen en opeens resulteerden in een indrukwekkende graat.

IMG_9784.JPG

De wind was heftig, inderdaad rond kracht 8, waardoor ik even de tijd nam om om alle kleding en losse riempjes vast te snoeren. Vervolgens ging het de graat op. Voetje voor voetje, eerst onwennig, goede rots, soms glad, richels, breder en smaller, rechtop, soms gehurkt, weer even de balans herstellend na een windvlaag. Het ging niet snel, maar wel goed. Rechts onder me, circa 20 meter lager, was een paadje, maar de beschrijving uit de gidsjes weerklonk in mijn hoofd, ‘the most exhilarating experience is gained by staying as close to the ridge as possible’. En er was niemand. Alleen ik, de berg en de wind. Een heerlijke, zinnenprikkelende overschrijding volgde.

IMG_9805.JPG

Af en toe terugkijken was prachtig en aan het einde van de graat klom ik de ‘bad step’ af. Hier was de bergwand zo dichtbij dat de wind geen grip meer had en de atmosfeer even rustig en lieflijk was. Tijd om uit te blazen en een appel en een koekje te eten.

IMG_9833.JPG

Hierna ging het de laatste 200 meter recht omhoog door grof puin en vaste rots naar de top van Helvellyn (950m), makkelijk handen-en-voetenterrein.

IMG_9839.JPG

Net onder de top waren er heldere omstandigheden en nam ik nog de onderstaande foto van het schouwspel onder me. Later pas zag ik hoe mooi die was.. Eenmaal boven was er dikke mist op het topplateau en harde wind. Twee schimmen schuifelden langs net buiten mijn gezichtsveld, waarschijnlijk lopers die via de ander kant bovengekomen waren. Het was niet te doen om te stoppen, of groeten, de wereld in een storm wordt heel klein en ik wilde weer de graat op, uit de wind.

IMG_9868.JPG

Na 500 meter aftellen in de mist verscheen er een stenen pilaar die het hoogste punt van Swirral Edge markeerde, de graat waarlangs de afdaling zou zijn. Na enkele meter afdalen, was er weer windstilte. Heerlijk. Een mooie route zo.

IMG_9875.JPG

Na 200 meter afdalen door prima klauterterrein kwam ik rond 10:45 uur twee wandelaars omhoog tegen. De lucht brak steeds verder open en het beloofde een glorieuze ochtend te worden. Eenmaal bij het meer, een kwartier later en vlakbij mijn instap op de graat was de hemel al hard op weg om strakblauw te worden. Helvellyn glimlachte nog even, toen ik de foto nam. In de verte zag ik steeds meer mensen en groepjes omhoog komen. Mijn buit was binnen. Snel stak ik de col over en dook weer het pad op en het dal in naar de auto in de hoop dat die er nog stond..

IMG_9885.JPG

Vrijdag was de kroon op de week. Met een koele 15 graden en de hele dag volle zon, warmde het op naar de twintig. We wandelden langs Windermere, vanaf het meer naar uitzichtpunt Latterbarrow op 250 meter hoogte, van waar we 360 graden om ons heen alle toppen van het centrale Lake District konden zien.

IMG_9913.JPG

IMG_9940.JPG

Door avontuurlijke kruip-door-sluip-door paden en langs aardige bergmeertjes en schapenweiden kwamen we uit in Far Sawry, een gehucht met een Inn, waar een stevige lunch genuttigd werd. In de namiddag ging het door het bos en langs de kustlijn van dit uitgestrekte meer weer terug naar de auto.

IMG_9948.JPG

IMG_9950.JPG

Mist, wind, zon, blauwe luchten en mooie diepe kleuren van de vroege herfst: The Lakes hadden zich even van hun mooiste kant laten zien..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s