ML Training

Op 18 maart 2018 vloog ik naar de English Lakes voor het eerste hoofdstuk uit mijn IML-project. De ML training was geboekt bij cursusprovider Chris Ensoll, een Britse berggids (IBV/BMG) en erkend opleider van kliminstructeurs en Mountain Leaders. Eigenlijk wist ik niet goed wat ik moest verwachten. Ondanks de uitgebreide outline van de cursus op de website van Chris, had ik geen idee van het niveau van Engelse bergwandelaars.

On March 18th 2018 I flew to the English Lakes for the first chapter of my IML project. The ML training was booked with course provider Chris Ensoll, a British mountain guide (IBV / BMG) and recognized trainer of climbing instructors and Mountain Leaders. Actually, I did not know what to expect. Despite the extensive outline of the course, I had no idea of ​​the level and approach of British mountain walkers.

IMG_7847.JPG

In een hostel in Ambleside ontmoetten we elkaar. Vandaar trokken we dagelijks de omliggende bergen in van het centrale Lake District, rond Lake Windermere, een van de grootste meren in het gebied. Het veronderstelde niveau lag relatief hoog, waardoor er weinig woorden vuilgemaakt werden aan de basiszaken zoals uitrusting, eten, dagritme, fysieke fitheid etc. Iedereen moest zijn zaken op orde hebben en tijdig op de afgesproken plaats zijn. Het belang van stiptheid voor als je professioneel wilde werken werd daarbij ook vriendelijk benadrukt. Dat beviel me goed. Ik was bang dat het niveau van cursisten nogal uiteen zou lopen, maar dat viel erg mee. Een aantal kandidaten waren scout leaders, andere lokale bewoners en/of geharde ‘hillwalkers’ en anderen klimmer, kayakker, of MTB’er met bergervaring die in de outdoor industrie aan het werk wilden.  De ML is in Engeland een soort benchmark in dat werkveld.

We met in a hostel in Ambleside. From there we set off daily into the surrounding hills of the central Lake District, around Lake Windermere, one of the largest lakes in the area. The assumed level was relatively high, as a result of which few words were fouled on the basic issues such as equipment, food, daily routine, physical fitness, etc. Everyone had to have their stuff in order and be in the agreed place on time. The importance of punctuality for when you wanted to work professionally was also kindly emphasized. I liked that. I was worried that the level of course participants would vary considerably, but that was not so bad. A number of candidates were scout leaders, other local residents and / or hardened ‘hillwalkers’ and others climber, kayaker, or MTB’er with mountain experience who wanted to work in the outdoor industry. The ML is a kind of benchmark within the UK.

IMG_7851.JPG

Op dag 1 leek het slecht weer te worden. Daardoor werd het ‘binnenprogramma’ van dag 3 naar voren gehaald. In de ochtend ontmoetten we elkaar in het café van Ambleside YHA. Na kennismakingen gingen we aan de slag met routeplanning. ’s Middags oefenden we buiten met het verplaatsen van een slachtoffer en een geënsceneerde zoek- en reddingsoefening in een steile en begroeide berghelling. Tot slot stond er ‘river-crossing’ op het programma. Een ijskoude onderneming zo aan het einde van de winter..

On day 1 it seemed to be harsh weather, extremely cold and windy. As a result, the ‘indoor program’ of day 3 was brought forward. In the morning we met in the cafe of Ambleside YHA. After getting acquainted a bit, we started with route planning. In the afternoon we practiced outside with moving a victim and carried out a staged search and rescue exercise in a steep and overgrown mountainside. Finally, there was ‘river-crossing’ on the program. Ice cold business at the end of the winter ..

IMG_7864.JPG

De volgende dag lag het startpunt aan de voet van de Langdale Pikes. In de relatief droge rivierbedding Stickle Beck werd aandacht besteed aan looptechnieken, balans, bewegen in lastig terrein, ‘scrambling’, ‘spotten’, ondersteunen, afzekeren van korte lastige passages met touw, over het lichaam, of over natuurlijke ankerpunten zoals een rotsblok en het op verschillende manieren abseilen zonder klimuitrusting. Motto’s van deze dag waren: ‘straight & strong’ en continu inschatten van de ‘Position of Maximum Effectiveness’. Voor Mountain Leaders is het ongepland gebruik van een touw geoorloofd, maar technisch materiaal zoals karabiners mogen in principe niet gebruikt worden. Voor inzet van het touw kan men denken aan het afzekeren van korte lastige passages tijdens een tocht, of uitvoeren van een reddingsactie. Deze dag had ik een goed inzicht. Ik kreeg feedback dat ik een goede dynamische wandelaar was, maar dat ik als het moeilijker werd onbalans compenseerde vanuit mijn schouders. Het zwaartepunt zou meer naar de heup moeten. Gedurende de dag werd dit verschil in stabiliteit voelbaar bij ‘confidence roping’ over het lichaam en in steiler terrein. Bewegen vanuit de heup zorgden ervoor dat elke stap solide was en een val gehouden kon worden. Een waardevol inzicht op de eerste dag. Ik was positief verrast.

The next day the starting point lay at the foot of the Langdale Pikes. In the relatively dry riverbed Stickle Beck attention was paid to walking techniques, balance, moving in difficult terrain, scrambling, spotting, supporting, belaying short tricky passages with rope, over the body, or natural anchor points such as a rock and abseiling in different ways without climbing equipment. Motto’s of this day were: ‘straight & strong’ and continuous assessment of the ‘Position of Maximum Effectiveness’. For Mountain Leaders the unplanned use of a rope is permitted, but technical material such as carabiners may in principle not be used. For the deployment of the rope one can think of securing short difficult passages during a trip, or carrying out a rescue operation. This day I had a good personal insight. I received feedback that I was a good dynamic walker, but sometimes compensated imbalance from my shoulders. The center of gravity should be lower at the hip. During the day this difference in stability was felt in ‘confidence roping’ over the body and in steeper terrain. Moving from the hip ensured that every step was more solid and a fall could be kept. A valuable insight on the first day. I was positively surprised.

IMG_7878.JPG

Dag 3 stond in het teken van micro navigatie. Op de flanken van Helvellyn, de op een na hoogste berg van Engeland, kregen we om de beurt kansen om minuscule en slecht zichtbare punten in het landschap op te sporen. Door middel van kaart, kompas, ‘pacing’ en ‘timing’ was het de kunst om precies je plaats te bepalen. Soms tot op de meter nauwkeurig. Daarnaast werd de inzet van het touw herhaald. Om de beurt moesten we een touw aanleggen en iemand een stuk naar boven loodsen. De oefening ging gepaard met veel schoppen en duwen tegen rotsblokken om te testen of ze stevig genoeg waren. Als kers op de taart vonden we in de zompige velden een lapje Devils Matchsticks, een mooi klein rood algenplantje dat groeit op het eetbare ‘lycen’, ofwel rendiermos.

Day 3 was dedicated to micro navigation. On the flanks of Helvellyn, the second highest mountain in England, we were given opportunities to trace minuscule and poorly visible points in the landscape. By means of map, compass, ‘pacing’ and ‘timing’ it was the art to exactly determine your position accurate to several meter. In addition, the deployment of the rope was repeated. In turn we had to build a rope and guide someone up a bit. The exercise was accompanied by lots of kicking and pushing against boulders to test if they were firm enough. As icing on the cake we found a piece of Devils Matchsticks in the muddy fields, a beautiful little red algae plant that grows on the edible ‘lycen’, or reindeer moss.

IMG_7884.JPG

Op dag 4 ging het een stap verder. In steil terrein gingen we alleen op pad met een kaart met hoogtelijnen. De kunst was te werken met enkel de contouren van het landschap. Naast het traverseren door rotswandjes (crags), puin en grashellingen, was het van belang een goede route te kiezen en op elk onbewaakt moment beargumenteerd je plaats bepalen. Altijd met 5 ‘unique selling points’ van de plek waar je was.

On day 4 it went a little further. In steep terrain we set off with a map with contour lines. The trick was to work with only the contours of the landscape. In addition to traversing rock walls (crags), debris and grass slopes, it was important to choose a good route and to substantiate your position at every unguarded moment. Always with 5 ‘unique selling points’ of the place where you were.

IMG_7920.JPG

Door de week heen werd me duidelijk dat in de Lakes weliswaar relatief lage bergen liggen, tot 1000m, maar dat het zeker in de winter een harde, zelfs alpien aandoende omgeving is. De lage temperaturen, het vocht, het ijs, het slechte zicht, de harde wind, de lage boomgrens en het gemixte steile bergterrein maakten deze cursus dus tot een absoluut uitdagende week.

Throughout the week it became clear to me that in the Lakes there are relatively low mountains, or hills if you will, up to 1000m, but that it is certainly a hard, sometimes even alpine-like environment in winter. The low temperatures, the moisture, the ice, the poor visibility, the strong wind, the low tree line and the mixed steep mountain terrain made this course absolutely challenging.

IMG_7917.JPG

Op vrijdag vertrokken we bij het dorpje Coniston voor een 24-uurs kampeerexpeditie. Op deze dag zou alles samenkomen: bewegen, de groep leiden, kamperen en nachtnavigatie. Vlak voor vertrek nam ik in een lokaal cafeetje nog een cappuccino met een stuk home-made shortbread. Even later meldden we ons op het vertrekpunt. Iedereen volledig gehuld in waterdichte kleding, want het regende en waaide flink en beschutting was ver te zoeken. We troostten ons met de gedachte dat de regen en wind in de loop van de middag zouden afnemen en we droog zouden kunnen nachtnavigeren en kamperen. Ondanks het weer werd het een gezellige dag, waarin we op ons dooie akkertje van de ene moeilijk te vinden bult naar de volgende sopten en klauterden.

On Friday we left the village of Coniston for a 24-hour camping expedition. On this last day everything would come together: moving, managing the group, camping and night navigation. Just before departure I took a cappuccino in a local cafe with a piece of home-made shortbread. A little later we reported at the departure point. Everyone was fully wrapped in waterproof clothing, because it rained and blew a lot and shelter was hard to find. We consoled ourselves with the thought that the rain and wind would decrease in the course of the afternoon and that we would be able to navigate and camp dry. Despite the endless rain it would be a cheerful day in which we trotted and scrambled about from one hardly distinquishable knob to another. 

IMG_7931.JPG

Door de heuvels klommen we van punt naar punt steeds hoger en in de schemering bereikten we rond 800 meter hoogte de top van The Old man of Coniston. De regen was opgehouden en de wind afgezwakt, maar hier boven liepen we in de mist. Een leuke oefening! Boven op Dow Crag, een geëxponeerde rotsgraat op 650m wachtten we tot het volledig donker was, waarna we de hoofdlampen aanzetten. Leuk!

Through the hills we climbed higher up from one point to another and at dusk we reached the top of The Old man of Coniston at around 800 meters. The rain had finally stopped and the wind had weakened. Now we were in the mist. A nice exercise! On top of Dow Crag, an exposed rock ridge at 650m we waited until it was completely dark, after which we turned on the headlights. Yay! 

Voetje voor voetje klauterden we door de rotsen tot het terrein vlakker werd en we aan de duisternis gewend raakten. Na enige tijd pacen en timen, bijna een duik in een afgrond en een aantal moeilijk te benoemen toppen, was het wel welletjes en verlieten we de bergrug en het uitzicht op de mooi verlichte dorpen in de verte om enkele honderden meters af te dalen naar het kamp, waar de andere helft van onze groep al een kampeerplek had gevonden.

Foot by foot we clambered through the rocks until the terrain became flatter and we got used to the darkness. After some time pacing and timing, almost walking into an abyss and passing a number of difficult to determine peaks, it was enough and we left the mountain and the view of the beautifully lit villages in the distance to descend a few hundred meters to the camp, where the other half of our group already had found a camping spot.

Na een laat diner dat iedereen vanuit een slaapzak kookte werd het een vredige nacht. De regen tikte zachtjes op het tentdoek en mijn tevredenheid was groot. Deze ML training was een leerzame exercitie geweest en de aanpak beviel me. Ook de ontspannen professionele houding van de ervaren instructeurs had me aangesproken. Nadat we de volgende ochtend wakker werden, warmde de lucht om ons heen op en volgde een korte afdaling naar het dorp in stralend weer.

After a late dinner that everyone cooked from a sleeping bag, it became a peaceful night. The rain tapped softly on the canvas and my satisfaction was great. This ML training had been an instructive exercise and I liked the approach. The relaxed professional attitude of the experienced instructors also appealed to me. After waking up the next morning, the air warmed up around us and a short descent to the village followed in radiant weather.

Nog enkele uren zaten we in een café om vaardigheden samen met de gidsen te scoren en een SMART-plan te maken waar we stonden en wat de volgende stap op het ML-pad zou zijn. De dagelijkse notities vormden al een mooie lijst met tips en wijsheden en met nog wat gerichte training zou ik in oktober assessment kunnen doen, was de uitkomst. Ondanks het hoge niveau van de groep en mijn afwijkende Nederlandse profiel, was ik gelukkig een ‘strong candidate’. Mooi, want het is nog een lange weg richting IML. Pfff..

NFor a few more hours we sat in a cafe to score skills with the guides and make a SMART plan what our next step on the ML-path would be. The daily notes were already a nice list with tips and wisdom and with some more focused training I could do an assessment in October, was the outcome. Despite the high level of the group and my deviant Dutch profile, I was fortunately a ‘strong candidate’. Good, cause it is still a long way towards IML. Pfff ..

PRAKTISCH

Deze trainingsweek was georganiseerd door Chris Ensoll, een Britse berggids. Hij woont en werkt in de omgeving van Ambleside in de Lake District. Ambleside is goed te bereiken door met je eigen auto op de ferry naar New Castle te rijden en vanaf daar nog 1,5 uur door Engeland te rijden. Anders is vliegen op Manchester een optie en daar een auto huren. Het openbaar verloor in het Lake District bestaat vooral uit bussen, maar door de oppervlakte van het gebied en de bochtige bergwegen kan je reis dan aardig lang duren. De dorpen in het Lake District zijn toeristisch druk, tenzij je buiten het seizoen blijft. Dat is dan ook aan te raden.

ACCOMMODATIE

Ik heb deze week verbleven in Ambleside Youth Hostel, een prachtige centrale plek met uitzicht over het meer. Helaas is het daardoor ook druk, bijna het hele jaar rond. Ver van tevoren reserveren is geen overbodige luxe.

KAARTEN

Ordnance Survey Explorer 1:25.000 4,5,6 en 7 die gezamenlijk het hele gebied bestrijken.

Ordnance Survey Landranger 1:50.000 90 Penrith & Keswick

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s