Tour du Queyras

Het is half juli 2016 als ik einde middag de bus uitstap in Abries, een klein dorpje diep in het hoofddal (waar de rivier de Guil doorheen stroomt)dat toegang geeft tot de Queyras. Prompt loop ik Nederlanders tegen het lijf. Twee dames van het reisgezelschap zijn al aangekomen en genieten van een prettig middagzonnetje vlak naast Le Petit Auberge, op de foto rechts, het beginpunt van deze NKBV-huttentocht.

IMG_2269.JPG

Tijdens het welkomstmaal maken we kennis en tot slot geef ik een toelichting op de route voor morgen, de eerste loopdag. Iedereen kruipt bovenop de kaart en daarna is het na de lange reisdag heerlijk slapen! De volgende ochtend lopen we de bergen in. Als snel blijkt dat deze eerste etappe een pittige is. Gelukkig vinden we na 1000 meter klimmen wat verkoeling bij een groot meer. Daarna lopen we lang op hoogte via een mooie graat, de Crete du Peyras en dalen we af over doornige paadjes, door druiven- en korenvelden.

IMG_2271.JPG

s’ Avonds zijn we bekaf! Gelukkig zijn de mensen in onze volgende accommodatie in Arvieux heel vriendelijk, kunnen we de bergschoenen uitdoen en in het koele gras van de weelderige tuin bijkomen. Tijdens het eten blijkt dat ze hier veel zelf maken. Jam, brood, limonade, theesoorten en natuurlijk ook drank. Na het eten krijgen we een fijn slaapmutjes van Genepy. De volgende dag trekken we verder. We tikken bijna de 2600 meter aan om dan weer af te dalen naar het dal, waar het steeds stiller wordt.

IMG_2285.JPG

In twee dagen zijn we naar het einde van het dal gelopen. De weg voor auto’s houdt hier op. Alleen nog maar wandelroutes die verder gaan. Van hier gaat het omhoog. ’s Avonds hebben we uitzicht op de route van de volgende dag.

Uitzicht gite 7 degres.JPG

Dag 3. In een rustig tempo klimmen we door het bos omhoog. Overal sporen van vee. De lucht wordt sterker en sterker en het is een kwestie van tijd voordat we iets zullen zien. Na een eerste pauze waarin al flink gedronken en omgekleed wordt, is het weer tijd voor vertrek en over een heuveltje staan we op eens oog in oog met een zee van schapen die als een deken over het pad krioelen, omgeven door honden en een stoere herderin. We worden vrolijk gewenkt vanaf de overkant. Er zit niks anders op we moeten erdoor heen. Fluitend en roepend banen we ons een weg.

Schapen met herder.jpg

Als we bijna boven op de col zijn, loop ik te zoeken. Van de huttenbaas op de tweede dag heb ik gehoord dat het door mij langgezochte Genepy plantje boven de meren groeit. We lopen ver uit elkaar doordat ieder zijn eigen klimtempo heeft. En opeens zie ik het! Ruiken, voelen, plukken, het is em. Ik ben de koning te rijk, gewoon langs het pad en iedereen loopt er onwetend langsheen. Fantastisch..

IMG_2303

Boven bij de Refuge d’Agnel verblijven we in de drukte. Deze hut ligt langs een weg waar allerlei toeristen de col oversteken. De commercialiteit straalt af van het personeel en de waard is ijdel en streng. Geen prettig verblijf. Wel een mooie ligging.

Refuge Agnel .jpg

Na het avondeten spreek ik nog zijn zoon. Morgen gaan we naar de Pain de Sucre en het is een steile piek bedekt met losse blokken. Ik informeer of hij denkt dat het te doen is met mijn groep bergwandelaars. Hij knikt. Het is steil, maar het pad omhoog is goed en boven zijn er goede rotsplaten, licht klauterwerk. Ik ben tevreden. De volgende dag gaan we er naartoe. Licht bepakt, want tegen lunchtijd zijn we weer terug bij de hut. En die middag moeten we nog een andere col over. Het weer is echter perfect, dus een lange dag buiten is vandaag geen probleem..

Mon Viso.JPG

Deels in schaduw klimmen we rap. Ondanks wat tragere lopers, blijven we een Franse IML met een grote groep in zijn kielzog voor. De route is inderdaad goed begaanbaar, maar toch was de berg te indrukwekkend voor sommigen, die beneden waren gebleven. Boven is het uitzicht fenomenaal. We kunnen het Mont Blanc massief, de Ecrins en de Aosta zien en vlak voor onze neus, in Italië verrijst de noordwand van de Mon Viso!

We kletsen met de Fransen. De IML keurt ons geen blik waardig en keert weer op zijn schreden terug. Zijn groep moet maar volgen. Wij nemen een alternatieve route. Hoewel het vanaf de top lastig te zien is, volg ik de instructies van een jonge wandelgids en B&B eigenaar die ik de week ervoor heb gesproken in het gebied. Via een andere zijde verlaten we de top en geheel verrassend klauteren we opeens gemakkelijk door grote blokken naar beneden. Andere uitzichten en leuk lopen. een Toptip!

Afdaling Pain de Sucre.JPG

In de hut wacht ons een goede lunch en dan vertrekken we weer in de hete middag. Via een mooie steile bergflank traverseren we naar de col en een eenvoudige bereikbare zijtop. Felblauwe voorjaarsgentianen sieren de kale stoffige plateaus hier.

Naar Pic du Caramantran.jpg

Daarna gaat het naar beneden door de marmottenvelden (in dit gebied zitten er werkelijk waar wel duizenden!) naar Refuge de la Blanche. Een alleraardigst hutje, waar de waard met grote stem laat weten dat hij de NKVB wel kent (het is NKBV). We komen hier blijkbaar vaker. Ik moet lachen om zijn knullige Nederlands. We eten heerlijk en hebben een mooie avond met een spelletje weerwolven.

Refuge de la Blanche.JPG

Op dag vijf zijn we aardig ingelopen. Dat scheelt, want vandaag zit er druk op. We worden bijna de hut uitgejaagd ’s ochtends. Het gaat onweren vanmiddag. We zetten er goed de pas in. De route gaat bijna recht omhoog over een steile col en hoe zeer ik ook probeer rustig te lopen, vandaag is mijn dag niet. De groep achter me waaiert uit en hoe trager ik ga, hoe meer ik het gevoel heb dat er achterin nog trager gelopen wordt. Grrr..

Klauterpassage.JPG

Na de col is het afdalen, met nog wat leuke klauterpassages en dan urenlang uitlopen door weiden en kuddes koeien. Terwijl de lucht dreigender wordt, naderen we onze slaapplaats weer. Gelukkig perfect op tijd! Maar er valt nog niets vandaag.

Maljasset.JPG

Dag 6. Voortgedreven door steeds drukkender weer klimmen we achter de hut linea recta omhoog. Ik wil liever niet, het gaat tegen mijn gevoel in, maar we kunnen niet anders. Deze bergrug moeten we over om weer op de route te komen. Vertrek is vroeg en  boven zijn wat schuilmogelijkheden.

IMG_2386.JPG

Ik heb mijn klok gelijk gezet. Na elf uur kan het gaan onweren. Om 11 uur staan we boven en beginnen de eerste druppels te vallen. Collectief gaan de jassen aan en met gezwinde spoed dalen we af. De regen jaagt ons naar beneden en tot op het bot regenen we alsnog nat. Bij een kapelletje schuilen we tussen de angstige dagjesmensen. Als de donder weg is stappen we weer stevig verder.

IMG_2418.JPG

Einde dag bereiken we in een ontladen atmosfeer het wijds gelegen skidorp Ceillac.

DSCN1549.jpg

De laatste dag voordat we ons eindpunt bereiken worden er nog snel wat souvenirs ingekocht voor het thuisfront. Marmotten, kaas, worst en zakmessen. Het is allemaal nodig. De hut is groot en rustig. We slapen heerlijk. De volgende dag kopen we vroeg nog wat brood en beginnen dan aan de laatste etappe. Uiteindelijk bereiken we Fort du Queyras, midden in het hoofddal gelegen. Hier is het afscheid. Dit was het weer.

P1050564.JPG

PRAKTISCH

Een 10-daagse NKBV huttentrektocht grotendeels langs etappes van de lange afstandsroute Tour du Queyras. Aan- en afreis via Guillestre en met standpunt Abries. Guillestre is met de auto te doen, maar per trein is het comfortabeler. Het is namelijk nog enkele uren rijden over B-wegen, als je de snelweg verlaat. Het laatste stuk naar Abries is goed te doen met de lijnbus vanaf het station. Er rijden in het seizoen ook speciale minibusjes om reizigers voor een paar euro van het station de bergen in te brengen.

ACCOMODATIES

Le Petit Auberge (Abries), gite d’etappe Ancolie Bleue (l’Echalp), gite d’etappe 7 Degres Est, refuge Agnel, refuge De la Blanche, refuge Maljasset, gite d’etappe Les Baladins (Ceillac), auberge de L’Echaugette (Fort de Mont-Dauphin)

KAARTEN

Institut Geographic National (IGN) 3537 ET Guillestre – Vars – Risoul | 1:25.000

Institut Geographic National (IGN) 3637 OT Mont Viso – St. Veran – Aiguilles | 1:25.000

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s