Centrale Pyreneeën ’11

In de tweede helft juli 2011 begeleidde ik samen met mijn maatje Onno de kampeertocht ‘Pieken in de Pyreneeën’ voor Springreizen. Begin- en eindpunt: Lourdes, een druk bedevaartsoord in Zuid-Frankrijk, dat met de nachttrein goed aan te reizen is.

2011-07-17 13-04-01.jpg

Op de eerste dag lopen we vanaf het dorpjes Etsaut de bergen in via een meteen spectaculaire route die ons het dal uit, boven de boomgrens, door een in de rotswanden uitgehakte doorgang naar een afgelegen ‘cabane’ voert, een eenvoudige onbemande schuilhut. Hier bivakkeren we, weer wennend aan de frisse berglucht.

2011-07-17 17-25.jpg

De dag erop gaat het verder omhoog. Op een gegeven moment zien we een gier die aan het afdalen is en onze kant op komt. Enkele tientallen meters voor ons tegen de helling landt de reusachtige vogel en springt dan met een paar onhandige sprongen snel achter een paar bosjes. We verbazen ons, omdat dit soort vogels vaak ver wegblijven van mensen. Na veel oohs, en aahs, lopen we verder en komen we iets verderop in de rivier een half vergaan karkas van een koe tegen. Dat was dus de reden. In de loop van de dag trekken we in een omtrekkende beweging om de Pic du Midi d’Ossau (2885m) heen, die ons als een waardige voorpost van de centrale Pyreneeën begroet.

2011-08-07 16-30-07.jpg

’s Avonds slapen we in refuge de Pombie, waar het ’s nachts flink spookt. Regen en storm. De volgende dag kunnen we wel op pad, maar met enige benauwdheid vraag ik me wel af of we de hoge klim in de middag gaan halen, voordat het opnieuw slechter wordt. In miezer en mist lopen we uren door afwisselend en ruig terrein.

2011-08-07 16-31-02.jpg

In de loop van de middag verslechtert het weer inderdaad, maar voor onweer hoeven we waarschijnlijk niet te vrezen. De wind trekt aan. Op de klim naar boven ontmoeten we een jonge Nieuwzeelander, Robert, die International Mountain Leader is en met zijn vrouw een chalet is begonnen in de Ariege, een relatief onbekend gebied tegen de centrale Pyreneeën aan. Hij gidst een ouder echtpaar en geeft ons een tip om boven de kabelroute naar de hut te nemen. Die is het mooist. We twijfelen nog aan het weer en willen liever het meer verantwoorde pad nemen, maar boven besluiten we toch om voor het avontuur te kiezen. In de mist zoeken we de kabels en wordt het nog een avontuur. Niet iedereen blijkt het even leuk te vinden. Maar goed voorbeeld doet volgen, dus rustig klimmen we een voor een door de wand heen. Het is zo mistig dat de peilloze diepte onder ons alleen met vlagen zichtbaar wordt. Spookachtig mooi!

2011-07-19 14-39-02.jpg

Bij de hut is het druk en heel krap. Buiten is het rotsig, niet prettig voor de tenten. We kunnen binnen overnachten, maar besluiten gebruik te maken van de goedkopere optie, een blauwe legertent is neergezet naast de hut. Voor een tientje per persoon hebben we allemaal een legerbed, prima! Binnen maken we het behaaglijk en drogen we onze kleren met razende benzinebranders en een voedzame zelfgemaakte maaltijd.

2011-08-07 16-32-12.jpg

Na deze natte dagen lijkt het buiten beter te worden. In de ochtend is het windstil en glashelder. Door blokkenvelden en ochtendschaduw klimmen we naar de col, vanwaar er schitterend uitzicht is richting de zichtbaar drogere bergen Spanje. Daar zullen we straks ook gaan komen.

2011-07-20 11-47.jpg

Het is een lange dag lopen door gevarieerd terrein naar de hooggelegen Lacs de la Facha (2400m). Hier is in de namiddag geen levende ziel te bekennen. Sommigen nemen een frisse duik in het ijskoude blauwe water en daarna zetten we de tenten op en genieten van de stilte en de namiddagzon op de bergkammen.

2011-07-20 20-51-1.jpg

Dag 5. We klimmen over de hoofdkam van de Pyreneeën en dalen af naar Banos de Panticosa, een onwaarschijnlijk gelegen kuuroord in het hart van deze bergen.

2011-07-21 18-14.jpg

Na een ellenlange, stoffige en warme dag klimmen we door kloofjes en langs watervallen naar beneden deze kom in. Enkele megalomane hotels hier en 1 klein schattig hutje: Casa Piedra, waar wij natuurlijk overnachten zullen.

2011-07-22 18-16.jpg

Op de rustdag gaan alle vrouwen richting de Spa voor de sauna en het zwembad. De mannen zijn stoer en vol energie. Wat rustdag? Om 05:00 uur lopen we licht bepakt en met hoofdlampjes de berg op, naast de hut. Doel: de 3030 meter hoge Garmo Negro.

2011-08-07 16-34-10.jpg

Er zit een stevig tempo in en om dat vast te houden, pauzeren we stipt ieder uur om uit te hijgen, eten en drinken. Ruim 1200 meter klimmen en weer afdalen is het door deels ongebaand terrein, spannend of het gaat lukken. De voorwaarde die ik had gesteld is dat er ook gerust moet worden, dus uiterlijk rond het middaguur terug. Na wat fout lopen en klauteren bereiken we de top, een adembenemend uitzicht. Precies 10 minuten later trekt het dicht. Wat een geluk hadden we! In rap tempo wordt er weer afgedaald en om 12:30 uur staan we hongerig op het raam van de hut te kloppen. De waard zet ogen op als schoteltjes. Nu al terug, dat kan niet! Beduusd maakt hij eieren, soep en tortilla’s.

2011-08-07 16-35-09.jpg

Opgefrist en aangesterkt gaan we weer richting Frankrijk, eindpunt van de dag: refuge des Oulettes de Gaube in de vlakte aan de voet van de Vignemale (3298m). Ik verheug me erop, want 10 jaar eerder precies was ik hier voor het eerst. In de mist komen we aan. Maar stiekem verheug ik me op het moment dat het opentrekt en dat doet het ook zo nu en dan. De torenhoge wanden en steile gletsjer laten zich die avond in volle glorie zien.

2011-08-07 16-35-03.jpg

Dag 8. Richting Lac du Cardal. Een mooie klim en een lange meanderen afdaling die eindigt bij een stuwmeer. Hier nemen we afscheid van twee groepsleden die het iets rustiger aan moeten doen. Ze zullen verder kamperen in Gavarnie, het dorp waar de tocht eindigt en lichtere uitstapjes maken.

2011-08-07 16-36-16.jpg

Wij vervolgen de route en klimmen in de miezer de hoofdkam over naar San Anton. Als we boven komen waait warme wind uit Spanje ons droog en als bij toverslag is het vocht weg uit de lucht. We gaan de Spaanse zon weer tegemoet!

2011-08-07 16-36-07.jpg

Kamperen in de splitsing van het dal naar het dorp Torla en Parque Nacional de Ordesa.

2011-08-07 16-36-02.jpg

Op dag 10 lopen we de Ordesa in. Een gebied qua structuur van de bergen gelijkende op de Grand Canyon. Zichtbare sedimenten geven deze bergen een unieke uitstraling en een eigen sfeer. We klimmen 1000 meter en traverseren door de wanden van het hoofddal met doorlopend prachtige uitzichten. Veel fotomomenten natuurlijk..

2011-08-07 16-37-07.jpg

Boven pauzeren we voor een colaatje bij Goriz. De hut van waaruit de Monte Perdido meestal (3355m) beklommen wordt. Dan verlaten we het drukke terras weer. Wij zijn wild en we kamperen. Over de col is het een mooie klauterafdaling naar de idyllische en afgelegen kampeerplek Fon Blanca, een rivier die letterlijk uit de berg ontspringt.

2011-07-27 04-36.jpg

Na een nacht vol dromen van elfjes en kabouters. Hebben we de zwaarste dagetappe voor de boeg. Het wordt o.a. maar liefst 1800 meter stijgen naar Lago de Pineta.

2011-08-07 16-38-10.jpg

Dit wordt het hoogste kamp deze week. Het is een maanlandschap, maar heeft toch iets warms en unieks. We kamperen op een schiereiland in een azuurblauw meer. De volgende ochtend bij een uitstapje, de beklimming van de Petit Astazou (3012m), kijken we terug en zien ons meer liggen als een kleine spiegel in dit scherpe landschap.

2011-07-28 19-06-02.jpg

Na een vroeg ontmoeting met een paar steenbokken wordt een partij geklauterd en even later in schitterende zon en alle rust de top gevierd. We kijken op Gavarnie neer, naast ons de Breche de Roland en achter ons de Monte Perdido. Pff..

2011-07-29 09-57.jpg

Die middag klauteren we verder over een scherpe col en richting de laatste obstakels voordat we Gavarnie zullen bereiken.

2011-08-07 16-40-18.jpg

De laatste hoge pauze.

2011-08-07 16-40-09.jpg

In het dorp frissen we ons op. We kamperen op een comfortabele weide met douches op de camping en eten heerlijke pizza op een buitenterras. Het wordt toch wel frisjes dus de fleeces gaan nog even aan. De biertjes verdoven de zenuwen nog wat. Geluk..

Terug in Lourdes blijkt dat een bekende zangeres is overleden. Ik ben haar naam alweer vergeten. Wij zijn er nog. Sterk, gezond en gezegend. Op naar huis maar weer!

2011-08-07 16-41-03.jpg

PRAKTISCH

Dit was een 2-weekse kampeertrektocht voor http://www.springreizen.nl. De Pyreneeën zijn groot, wild en groen genoeg om dit te kunnen doen. Aanreis per TGV via Lourdes en verder per bus naar Etsaut. Terugweg vanaf Gavarnie naar Lourdes.

ACCOMMODATIES

(Wild-)kamperen. We hebben wel veel in de buurt van hutten gestaan, vanwege logische dagetappes. In Arremoulit sliepen we in een eenvoudige legertent naast de hut. Sommige hutten hebben meer gasten dan ruimte en lossen dat zo op. Op de rustdag hebben we in een hut geslapen. Kampplekken: Cabane de la Baigt de Saint-Course, refuge Pombie, refuge d’Arremoulit, Lacs de la Facha, Casa Piedra (Banos de Panticosa), refuge des Oulettes de Gaube, Lac du Cardal, camping San Anton, Fon Blanca, Lago de Marbore, camping Gavarnie

KAARTEN

Institut Geografica de Catalunya | Mapa Excursionista | Gavarnie – Ordesa | 1:50.000

Institut Geographique National (IGN) 1547 OT | Ossau, Vallee d’Aspe | 1:25.000

Institut Geographique National (IGN) 1647 OT | Vignemale, Ossau, Arrens, Cauterets | 1:25.000

Editorial Alpina | Mapa Excursionista | Ordesa y Monte Perdido | 1:40.000

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s